foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

TYDZIEŃ (DATA)

KOMPLEKSOWY TEMAT TYGODNIA

PODJĘTE DZIAŁANIA

UWAGI

           X

25.05.2020

MOJE ZWIERZĄTKO.

Mój przyjaciel- pies i kot.

1.„Pięć kociątek” – zabawa paluszkowa

Dzieci naśladują R.:

Śpi w koszyku pięć kociątek,

to bajeczki jest początek.

(dzieci do koszyka ułożonego z jednej dłoni wkładają wszystkie palce drugiej dłoni)

Gdy się kotki obudziły,

to z koszyka wychodziły:

(dzieci poruszają wszystkimi palcami w koszyku)

najpierw rudy, potem szary

(dzieci wysuwają z koszyka najpierw kciuk, a potem palec wskazujący)

potem czarne dwa do pary.

(dzieci wysuwają palec środkowy i serdeczny)

A na końcu wyszedł biały,

dzielny, chociaż bardzo mały.

(dzieci wyjmują mały palec i poruszają nim nad koszykiem)

2. Pół marzenia – rozmowa na temat treści opowiadania Joanny Raweckiej.

*Karta pracy 1

3.„Zabawy z moim ulubieńcem” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.14.

Dzieci opowiadają o zabawach ze swoim ulubieńcem – zwierzątkiem domowym.Następnie dziecko buduje zdanie i dokonuje jego analizy wyrazowej. Dalej dzieci opowiadają o zabawach ze zwierzęciem domowym na podstawie ilustracji w KP4.14. Na koniec wykonują ćwiczenie w KP4.14.

4.„Kotki piją mleczko” – zabawa na czworakach. „Dzieci-kociątka” klęczą obok swoich „misek” , nachylają się i naśladują picie mleka językiem

z miski. Na hasło: Kotki na spacer! – chodzą na czworakach między miskami.

Na hasło: Kotki piją mleko! – wracają do swoich miseczek i dalej naśladują picie mleka.

5.„Pies” – praca plastyczna z wykorzystaniem materiałów odpadowych. Dzieci mają

do dyspozycji rurki po papierze toaletowym, kolorowe nakrętki o różnej wielkości,

papier makulaturowy, patyczki po lodach lub słomki do napojów, nożyczki, klej.

Każde dziecko ma dwie rurki. Z jednej odcina kawałek długości ok. 1/3 całości

– jest to głowa psa. Na papierze rysuje i wycina uszy, które dokleja do głowy.

Do tułowia dokleja cztery nogi z patyczków po lodach i ogon – zrolowany kawałek papieru gazetowego. Następnie mocuje głowę do tułowia i dorysowuje lub dokleja szczegóły – oczy, nos, obrożę, łatki na tułowiu itp. – według własnego pomysłu.

 

26.05.2020

 

To, co pływa, gryzie, piszczy.

 

1.„Ile łap w koszyku” – zabawa dydaktyczna.

R. ma przygotowanych 5 sylwet psów

oraz koszyk dla psa-miseczka, talerzyk.

Dzieci mają przed sobą liczmany – ok. 20 dla dziecka oraz komplet liczb i znaków (W 48–49).

R. wkłada pierwszego psa do koszyka i zadaje dzieciom pytanie:

Ile jest łap w koszyku? Dzieci odpowiadają.

R. wyjaśnia: zero dodać cztery równa się

cztery, dzieci układają właściwe działanie.

R. dokłada drugiego psa i pyta:

Ile jest łap w koszyku? Dzieci odpowiadają,

R. wyjaśnia: cztery dodać cztery równa się

osiem. Dzieci układają właściwe działanie.

W analogiczny sposób R. postępuje

do momentu, aż wszystkie psy będą w koszyku – dzieci nie muszą już układać działań z liczb i znaków. Następnie R. wyjmuje po jednym psie z koszyka                  i zadaje to samo pytanie.

Gdy R. wyjmie ostatniego psa (zbiór pusty), także zadaje to samo pytanie. Dzieci manipulują liczmanami lub obliczają na palcach albo w pamięci.

*Karta pracy 2

2. W sklepie zoologicznym – rozmowa na temat wiersza Bożeny Formy. Zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.15; wprowadzenie liczby 10.

*Karta pracy 3

3.„Akwarium” – zabawa muzyczno-plastyczna.            Dzieci mają do dyspozycji kartki A3 i kolorowe farby oraz pędzle. Przy spokojnej melodii malują fale lub pętle od lewej strony kartki do prawej w tempie słuchanej muzyki. Następnie wycinają

z kolorowego papieru rośliny i naklejają je na kartkę. Z tektury wycinają kształty rybek i ozdabiają je. Z kolorowych tasiemek i sznurków doklejają im ogony.

Z rozsypanki literowej (W 45–47) układają wyraz AKWARIUM – można pokazać dzieciom wzór wyrazu.

4.„Dywanik dla kotka” – zabawa dydaktyczna.

Dzieci mają do dyspozycji liczby

w kolorach z W 43. Układają 10 białych kwadratów, a potem szukają klocka tej samej długości. Następnie łączą ze sobą kolorowe klocki tak, by każdy rząd

klocków miał długość 10.

 

27.05.2020

U weterynarza.

1.„U weterynarza” – wycieczka do lecznicy zwierząt-słuchowisko.

Odpowiedzi dzieci na pytania dotyczące pracy

weterynarza, np.: Jak nazywa się lekarz, który leczy zwierzęta?; Na czym polega praca weterynarza?; Kiedy weterynarz jest potrzebny zwierzętom?

2.„Przygoda Reksa” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.16. Dzieci wycinają

ilustracje i porządkują je, układając w szeregu. Na ich podstawie tworzą opowiadanie – R. zaczyna słowami: Pewnego słonecznego dnia…, następnie wskazuje dziecko, które dopowiada zdania.(można na zmianę z rodzicem).Na koniec dzieci naklejają ilustracje

w odpowiedniej kolejności.

3.„Wąż idzie do lekarza” – zabawa ruchowa. Dzieci siedzą na dywanie w siadzie prostym. Starają się poruszać do przodu bez zginania kolan. Unoszą lekko

do góry – raz jedną raz drugą nogę wraz z biodrem i pośladkiem i przesuwają się do przodu.

4. „W lecznicy” – praca plastyczna. Dzieci rysują to, co najlepiej zapamiętały ze słuchowiska.

 

28.05.2020

W ZOO.

1.„W zoo” – zabawa słuchowa. Dzieci słuchają nagranych odgłosów i starają się je nazwać. Przy powtórnym słuchaniu, nazywają je samodzielnie. Następnie R. zadaje pytanie: Czyj głos słyszeliśmy jako pierwszy /

trzeci / czwarty?

2.„Jestem rak – czytam wspak” – zabawa wzrokowa. Dzieci dostają kartoniki z wyrazami:

rak, sok, mak, koty itp., napisane pismem lustrzanym. Przy pomocy lusterek starają się je odczytać.

*Karta pracy 4

3. Wycieczka do zoo – rozmowa na temat wiersza Bożeny Formy.

*Karta pracy 5.

4.„Z jak zebra” – zabawa dydaktyczna; wprowadzenie litery z, Z z wykorzystaniem KP4.17. R. odwołuje się do wyrazu zebra i wprowadza literę z, Z zgodnie ze

schematem zaprezentowanym przy poprzednich literach. Po przeprowadzeniu zabaw z materiałem do manipulacji (alfabet z W 45–47) dzieci wykonują zadania z KP4.17.

5.„Paski zebry” – zabawa grafomotoryczna z wykorzystaniem PiL 70. R. pokazuje wzór pisanej litery

,,z’’

W trakcie recytacji rymowanki: Zebra paski ma, zebrę lubię ja, R. wodzi palcem po śladzie litery z. Następnie dzieci robią to samo z jednoczesną recytacją.                       R. zwraca uwagę na kierunek i dokładność kreślenia. Dzieci powtarzają czynność na tackach z piaskiem lub mąką. Na koniec wykonują ćwiczenia w PiL 70.

*Karta pracy 6

6.„Spacer po zoo” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem Cz 72–73.

 

29.05.2020

Uwaga!Nieznajome zwierzę.

1.„Kto więcej” – zabawa dydaktyczna. Dzieci, mając do dyspozycji sylaby z W 50–54,

układają dowolne wyrazy; odczytują je i wyjaśniają ich znaczenie.

2.„Uwaga! Nieznajome zwierzę” – rozmowa z dziećmi na temat ilustracji w KP4.18. R. zadaje dzieciom pytania: Co to jest obce, nieznajome zwierzę?

O czym należy pamiętać, kiedy spotkamy gdzieś nieznajome dla nas zwierzę, np. psa? Jak powinniśmy się zachować, gdy podczas spaceru widzimy za siatką psa? Jak powinniśmy się zachować, gdy podczas pobytu w zoo oglądamy zwierzęta na wybiegu, np. słonia, żyrafę lwa, foki? Dzieci wypowiadają się na temat kolejnych ilustracji w KP4.18; oceniają zachowania poszczególnych osób w przedstawionych

sytuacjach. Następnie wykonują ćwiczenia w KP4.18.

3.„Żółwie w terrarium” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem PiL 71. Każde dziecko ma komplet kostek domina (W 31), liczby oraz znaki z W 48–49. Zabawę zaczyna R. – losuje jedną kostkę (np. kostkę z pięcioma i dwoma oczkami) i pokazując ją dziecku, mówi: W moim terrarium jest pięć dużych żółwi i dwa

małe; pięć i dwa to siedem. Następnie R. układa działanie: 5+2=7. W następnej kolejności kostkę domina losuje dziecko i zabawa toczy się w taki sam sposób.

Na koniec dzieci wykonują ćwiczenia z PiL 71.

4.„Kodeks” – zabawa dydaktyczna. Dzieci redagują zasady bezpiecznego zachowania się podczas spotkań z nieznajomymi zwierzętami, np.: Trzymamy ręce

z dala od ogrodzenia, za którym jest zwierzę! Stoimy bez ruchu, gdy pies nas wącha!

Nigdy nie dotykamy nieznanych zwierząt. Gdy chcemy pogłaskać psa, zawsze musimy o to zapytać jego właściciela. W zoo stoimy za barierkami!

Dzieci wykonują ilustracje do zapisanych przez R. na kartonie zasad i przyklejają je obok właściwego zdania. Wykonany kodeks wieszają w widocznym miejscu.

 

*Karta pracy 1

Pół marzenia

Joanny Raweckiej

Ninka miała ogromne marzenie. Ogromne i nie do spełnienia. Ilekroć poruszała

ten temat z rodzicami, słyszała wiele słów, których do końca nie rozumiała,

ale wiedziała, że oznaczają jedno: nie może mieć psa.

– To jest, córeczko, wielka odpowiedzialność – mówiła mama, a Ninka już

wiedziała, że to słowo wiąże się z kolejną odmową.

Wieczorami Ninka wyobrażała sobie, że bawi się z puchatym szczeniakiem

i głaszcze jego błyszczącą sierść. Ach! Ileżby za to dała!

Pewnego ranka spotkała sąsiadkę, panią Adę, która miała starego kundelka

Czarusia. Co prawda odbiegał od ideału z marzeń Niny, ale uwielbiała, kiedy

wesoło merdając ogonem, podstawiał siwy pyszczek do pieszczot.

– Widzę, że umiesz obchodzić się ze zwierzętami – zagadnęła pani Ada, kiedy

dziewczynka delikatnie drapała Czarusia za uchem.

– Bardzo chciałabym mieć pieska – westchnęła Ninka. – Ale moi rodzice nie

chcą się zgodzić.

Pani Ada spojrzała na małą ze zrozumieniem:

– Posiadanie psa to duża odpowiedzialność.

„Znowu to samo” – pomyślała ze smutkiem Ninka.

– Są jednak różne sposoby – dokończyła sąsiadka zagadkowo. – Można mieć

psa „na pół”.

Dziewczynka spojrzała zaciekawiona.

– Chciałabyś mieć ze mną Czarusia „na pół”? – spytała pani Ada.

Ada aż pisnęła ze szczęścia. Spojrzała na pieska: jako w połowie własny

wydawała jej się nawet piękny.

– Podzielimy się odpowiedzialnością. Możesz przychodzić do mnie po szkole,

bawić się z Czarusiem, a jeśli rodzice pozwolą, to nawet wyprowadzać go na

skwerek przed blokiem. Szczerze mówiąc, sprawia mi to już kłopot.

– Ojej! Dziękuję! – wykrzyknęła Nina i pobiegła z nowiną do domu.

– Pół psa? – zapytał tata, nie rozumiejąc dokładnie, o czym w pośpiechu

opowiada mu córka.

– Nie pół psa, tylko pół odpowiedzialności – powiedziała dziewczynka,

czując, że jest to bardzo mądre.

Dzieci odpowiadają na pytania R.: O czym marzyła Nina?; Dlaczego rodzice nie

chcieli się zgodzić na jej prośby?; Co oznacza to słowo – odpowiedzialność?; Kto

pomógł Nince?; Jak rozwiązała problem pani Ada?; Jakie zwierzątka macie w domu

lub jakie chcielibyście mieć?; Jak należy opiekować się zwierzętami?; Jakie znacie

zwierzątka domowe, które mają cztery łapy?

Dzieci odszukują w atlasach zwierząt lub swoich książeczkach ilustracje zwierząt domowych                  

z czterema łapami, podają ich nazwy.

Dzieci dokonują analizy i syntezy słuchowej głoskowej wyrazów – nazw zwierząt,

np.: kot, pies, chomik, mysz.(podział na sylaby, głoski)

 

 

 

 

*Karta pracy 2

    

*Karty pracy 3

W sklepie zoologicznym

Bożena Forma

Ulicami miasta

idzie Maciuś z mamą.

Nagle przed sklepem

na chwilę przystanął.

W sklepie pełno zwierząt:

myszki i szynszyle,

kolorowe ryby.

Skąd ich tutaj tyle?!

Papugi, kanarki,

jest też morska świnka,

a w akwarium mieszka

żółwiowa rodzinka.

Może da się wreszcie

namówić dziś mamę

i Maciuś wymarzone

zwierzątko dostanie.

Dzieci udzielają odpowiedzi na pytania R.: Przed jakim sklepem przystanęli Maciuś

z mamą?; Jakie zwierzęta zobaczył Maciuś?; Jak wygląda szynszyla? – jeśli

dzieci nie wiedzą, mogą odszukać ilustrację w albumach , internecie.

  1. R. odsłania sylwety zwierząt (mogą to być inne liczmany), których jest po 9 z każdego

rodzaju. Sylwety są ułożone w szeregu. Dzieci przeliczają je, pokazują na

palcach, ile ich jest i oznaczają właściwą liczbą. Potem R. dokłada do każdego

gatunku po jednym zwierzęciu i dzieci znowu przeliczają i pokazują na palcach

ich liczbę. Przed oznaczeniem przez dzieci liczby zwierząt, innych przedmiotów cyfrą –              

  1. R. demonstruje, liczbę 10 .Monografia liczby 10. Dzieci opowiadają, jak ta liczba wygląda,

określają,z której strony stoi 1, a z której 0 i dopiero potem podpisują nią zwierzętalub inne

przedmioty.

Wykonanie ćwiczenia z KP4.15.

                                                                        

*Karta pracy 4

rak

sok

mak

oko

koty

*Karta pracy 5

Wycieczka do zoo

Bożena Forma

Do zoo dzisiaj wyruszamy,

skromny bagaż zabieramy.

Każdy niesie plecak mały,

a w nim ekwipunek cały.

Pelerynę, z daszkiem czapkę,

mały soczek i kanapkę.

Jest aparat, zatem dzisiaj

będzie zdjęcie obok misia.

Już bilety są kupione,

więc ruszamy w prawą stronę.

Pełno krzewów dookoła,

nagle dziwny głos nas woła.

Spoglądamy, a przed nami

basen z małymi fokami.

Szybkie, zwinne, wciąż nurkują,

różne sztuczki pokazują.

Zaraz obok jest żyrafa,

a z nią mama oraz tata.

Długie szyje wyciągają,

z góry na nas spoglądają.

Tuż za nimi niedźwiedź biały

zanurzony w wodzie cały.

Słońce daje się we znaki,

upał jest nie byle jaki.

Trochę z boku wielka skała,

a tam lwia rodzina cała.

Lew w półcieniu jak głaz leży,

bacznie wszystkich wzrokiem mierzy.

Na polanie wielkie słonie,

ktoś wyciąga do nich dłonie.

Tak nie wolno! Zapamiętaj!

Wszak to dzikie są zwierzęta.

Są flamingi i bociany,

barwne kaczki, pelikany.

Jastrząb, orzeł, oraz sępy,

każdy z nich ma dziób zagięty.

Koło klatki z niedźwiedziami

pełno dzieci z rodzicami.

Misie pięknie się kłaniają,

śmiesznie głowy przechylają.

Była także pani zebra,

lecz przed chwilą gdzieś pobiegła.

Widać Emu, piękne lamy

i gazele jak z reklamy.

Oto tygrys w pręgi cały,

łowczy z niego doskonały.

Wspominając dawne życie,

o wolności marzy skrycie.

Pora kończyć tę wyprawę,

chociaż wszystko tu ciekawe.

Chętnie kiedyś powrócimy,

resztę zwierząt zobaczymy.

Dzieci odpowiadają na pytania R.: Jakie zwierzęta są wymienione w wierszu?;

Jakiego zwierzęcia dzieci nie zobaczyły, bo gdzieś pobiegło?; Jakie ptaki widziały

dzieci w zoo?; Dlaczego zamyka się zwierzęta w ogrodach zoologicznych?; W jaki

sposób możemy pomóc zwierzętom w ogrodach zoologicznych?

*Karta pracy 6

                                                                                                                

                                                                                                                 Opracowała:

                                                                             Magdalena Wawrzyńska

Proponuję dla przedszkolaków naukę słówek o owocach, proszę obejrzeć filmik i przećwiczyć zapamiętanie (chociaż części)

i wymowę. Eliza Gajewska.

Film jest dostępny w poniższym linku, gdyby się nie otworzył poprzez stronę szkoły, proszę skopiować adres do wyszukiwark, lub wpisać na Youtube hasło "Ale babki owoce" Pozdrawiam:):)

TYDZIEŃ (DATA)

KOMPLEKSOWY TEMAT TYGODNIA

PODJĘTE DZIAŁANIA

UWAGI

           IX

18.05.2020

MAMA I TATA.

Moja rodzina.

1„Etykietki” – zabawa dydaktyczna. Dzieci z rozsypanki sylabowej układają podpisy

do obrazków z W 50–52

2.„Idzie rak” – zabawa ruchowa. Dzieci poruszają się zgodnie z rytmem wiersza:

Chodzi sobie mały rak (dzieci idą cztery kroki do przodu)

Raz do przodu, a raz wspak (dzieci robią cztery kroki do tyłu)

Dokąd idziesz mały raku (dzieci robią cztery kroki do przodu)

Tam, gdzie domek z tataraku, (dzieci robią cztery kroki do tyłu)

bo w nim mama, tata, brat (dzieci robią cztery kroki do przodu)

i ja, bardzo mały rak (dzieci, stojąc w miejscu, pokazują na siebie i kucają)

3.„Rodzina” – rozmowa z dziećmi na temat ich obserwacji i ilustracji w KP4.10 – swobodne wypowiedzi dzieci.

R. trzyma sylwetę Supełka lub ulubionej maskotki dziecka i przekazując ją dziecku rozpoczyna zdanie: Rodzina to… . Dziecko bierze sylwetę i kończy zdanie. Przekazuje sylwetę R.Dziecko odpowiada tak jak czuje, chce. Następnie dzieci odpowiadają na pytania R.: Ile osób liczy nasza rodzina? Co robimy

w rodzinie razem? Dzieci uzupełniają naklejkami luki w ilustracji, a następnie opowiadają treść ilustracji: Kogo przedstawia ilustracja?; Co robią poszczególne osoby?; Jakie emocje można odczytać z postawy poszczególnych osób?

4. „Odbicie w lustrze” – zabawa ruchowo-naśladowcza; ćwiczenia koncentracji uwagi.

R staje przodem do dziecka i wykonuje wymyślone przez siebie ruchy, gesty,miny.Dziecko jest odbiciem w lustrze, naśladuje rodzica , następnie zmaina.

5„Moja wesoła rodzina” – zabawa grafomotoryczna z wykorzystaniem PiL 68; przygotowanie do pisania.

Dzieci rysują portrety swoich najbliższych, podpisują je, kreśląc po śladzie.

6. „Moi rodzice” – zabawa dydaktyczna;

ćwiczenia myślenia.

- Każde dziecko otrzymuje kartkę z rozpoczętymi

zdaniami:

Moja mama jest …

Mój tata jest…

*Karta pracy 1

Dzieci starają się odczytać napisane zdania i dopowiadają ich zakończenie. Następnie dziecko rozmawia z mamą, tatą na temat ich pracy i zapamiętuje, co robią jego rodzice.

7. „Geometryczne obrazki” – zabawa

dydaktyczna – rozwijanie percepcji wzrokowej.

- Dzieci mają przed sobą elementy tangramu z W 21–22 i wzory do ich układania. Rozkładają elementy,

nazywają kształty. Wybierają dowolny wzór i układają go na kartce papieru. Po kilku ułożeniach według wzoru układają dowolny, wymyślony przez siebie, przerysowują go na papier i kolorują. Nazywają figury, które zostały wykorzystane do ułożenia obrazka.

 

19.05.2020

 

Moja mama wszystko umie.

 

1.„Piegowate liczby” – zabawa dydaktyczna – ćwiczenia w szybkim liczeniu.

R. pokazuje dzieciom figury liczbowe

– kwadraty z układem kropek jak na kostce (0–5). Eksponuje je szybko, a dziecko ma odpowiedzieć, ile to jest. Przy liczbach powyżej pięciu R. pokazuje

dwie figury (można wykorzystać kostki do gry).

2. Walczyk dla mamy – osłuchanie z piosenką – aktywne słuchanie piosenki, zabawa rytmiczna,

zabawa taneczna. Nauka pierwszej i drugiej zwrotki piosenki.

*Karta pracy 2

3. „Tajemnicza mama, tajemniczy tata” – rozmowa z dziećmi na temat zawodów wykonywanych przez rodziców i innych ludzi.

- R. opowiada o czynnościach swoich i innych ludzi wykonywanych w ich pracy,np. uczy dzieci w szkole; dzieci mają za zadanie odgadnąć nazwę zawodu. Od nazwy zawodu w formie męskiej dzieci tworzą nazwę w formie żeńskiej i odwrotnie(nauczyciel-nauczycielka). Następnie R. pokazuje kilka rekwizytów charakterystycznych dla różnych zawodów – może to być kilka rekwizytów odnoszących się do jednego zawodu. Dzieci łączą te pasujące do siebie i starają się odgadnąć nazwę zawodu zarówno w formie męskiej, jak i żeńskiej. Próby czytania nazw zawodów i dopasowania do obrazków.

*Karta pracy 3

4. „Korale dla mamy” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.11 – rozwijanie myślenia matematycznego.

- Dziecko ma do dyspozycji figury geometryczne (z wyprawki) i tasiemkę.

- projektuje na tasiemce układy   rytmiczne zaczęte przez R., np.: koło żółte, małe, trójkąt czerwony mały, trójkąt czerwony duży; prostokąt niebieski mały,

prostokąt niebieski duży, koło małe czerwone. Następnie same wymyślają układy rytmiczne. Później układają sznur korali z figur o takim samym kształcie i kolorze. Następnie R. wydaje dzieciom polecenie, np. Zróbcie tak, by co drugi koralik był kwadratowy (co trzeci prostokątny, co piąty trójkątny itp.). Na koniec dzieci wykonują polecenia z KP4.11.

5. „Rodzice przy pracy” – zabawa plastyczna – przekazywanie wiedzy o świecie za pomocą plastycznych środków wyrazu.

·         Dzieci rysują kredkami świecowymi

swoich rodziców podczas pracy związanej z ich zawodem lub podczas prac domowych.

6.„Zgaduj – zgadula” – zabawa dydaktyczna: kodowanie czynności matematycznych

za pomocą znaków i liczb.

- Każde dziecko ma komplet liczb i znaków (z W 48–49). R. wybiera kostki z domina (odrzuca te, których suma kropek na obu polach przewyższa 10). Pokazuje dzieciom wybraną kostkę i objaśnia,

np. trzy i dwa to pięć.

Dzieci mają za zadanie ułożyć działanie za pomocą

liczb i znaków. Po kilku czynnościach rolę R. przejmuje dziecko.

 

20.05.2020

Pomagam w domu.

1.Kosmici z odkurzacza – rozmowa z dziećmi na temat opowiadania Liliany Fabisińskiej – uważne

słuchanie czytanego tekstu.

*Karta pracy 4

2. „Domowi pomocnicy” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.12 – tworzenie pojęcia

na podstawie definicji; czytanie globalne wyrazów; rozumienie konieczności zakazu korzystania

przez dzieci z urządzeń elektrycznych.

*Karty pracy 5

3.„Domowe porządki” – zabawa dydaktyczna                   z wykorzystaniem PiL 69 – ćwiczenia w dodawaniu. Zabawa dydaktyczna z Cz 70–71; ćwiczenia w czytaniu.

4. „Kruche ciastka” – działanie dzieci – wdrażanie do planowania działań i realizacji planu oraz odpowiedzialności za powierzone zadania.

Przykładowe przepisy:

5. „Figurki zmieniajcie się” – zabawa ruchowa pobudzająco--hamująca.

·         Dzieci stoją w bezruchu w dowolnej pozie. gdy usłyszą hasło: Figurki zmieniajcie się!,

– biegają swobodnie na kolejne hasło zmieniają pozę.

 

21.05.2020

Przygotowujemy upominki dla mamy i taty.

1, Walczyk dla mamy – nauka trzeciej zwrotki i refrenu; ćwiczenie pamięci.

2. Zabawa „Układanka” –

rozwijanie intuicji geometrycznych.

R. ma w woreczku trójkąt, prostokąt

i kwadrat, dziecko losuje z woreczka figurę, kładzie ją,

i stara się za pomocą patyczków czy zapałek ułożyć jej kształt

3.„Laurka dla rodziców” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.13 – ćwiczenia w czytaniu.

Dzieci wykonują polecenie z KP4.13 – wycinają wyrazy, odczytują je i wklejają we właściwe

miejsca. Próbują napisać swoje imię.

4. „Kwiatki dla mamy i taty” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem W 40–41 – działanie wg instrukcji

słowo-obrazkowej.

 

22.05.2020

Dzień Rodziny.

1.Święto Rodziny – uroczystość z okazji Dnia Matki, Ojca i Dziecka; działanie dzieci (przygotowanie portretu i nauka wierszyka , wizytówki i degustacja na dzień 26 MAJA - ŚWIĘTO MATKI)

*Każdy przedszkolak uczy się swojego wiersza , następnie rodzic wysyła do mnie nagrany film.

-Malowanie farbami, kredkami portretu mamy i taty, samodzielne podpisanie MAMA, TATA;

-Wizytówki – układanie wyrazów, rysowanie kredkami. Każde dziecko otrzymuje

2 kartoniki o wymiarach ok. 30×15 cm. Składa je na pół. Na jednej stronie każdego kartonika nakleja przygotowane wcześniej wyrazy:

Mama (tu imię mamy),

Tata (tu imię taty).

Następnie ozdabia wizytówkę w dowolny sposób.

- recytacja nauczonego wierszyka;

2. Degustacja ciastek przygotowanych przez dzieci – rozwijanie potrzeby dzielenia wolnego czasu

z bliskimi; integrowanie rodziców.

3. Wspólne słychanie piosenki

Polecam aby uroczystość DOMOWA odbyła się                26 MAJA w ŚWIĘTO MATKI

-dzieci składają życzenia , mówią wierszyki i wręczają własnoręcznie wykonane prezenty.

*Karta pracy 6

3.„Skrzynia domowych skarbów” – zabawa sensoryczna.

R. wkłada do pudełka czy woreczka różne domowe przedmioty: gąbkę do zmywania, trzepaczkę,

kubek, szczotkę – końcówkę od odkurzacza itp. dziecko wkłada ręce do pudełka, przez chwilę dotyka jednego z przedmiotów, mówi, co to może być,

a następnie wyjmuje i sprawdza.

 

*Karta pracy 1

Moja mama jest.....

Mój tata jest.....

 

*Karta pracy 2

     Walczyk dla mamy

sł. Wanda Chotomska, muz. Antonii Szaliński

  1. 1. Najpierw będzie przygrywka na blaszanych pokrywkach,

potem tłuczkiem w patelnię się stuknie,

i już gramy, śpiewamy, i jest walczyk dla mamy,

taki walczyk na całą kuchnię.

Ref.: Ten walczyk to walczyk dla mamy,

więc go tańczą naczynia i ścierki,

wyręczamy dziś mamę, nic jej zrobić nie damy,

wiwat walczyk na cztery fajerki!

  1. 2. Garnki błyszczą jak w sklepie albo może i lepiej,

cała kuchnia jak lustro już świeci,

mama śmieje się do nas zaskoczona, zdziwiona,

nasza mama ma zdolne dzieci.

Ref.: Ten walczyk to walczyk dla mamy,

więc kwiatki w walczyku nam kwitną,

tańczy płatek przy płatku i wstążeczka przy kwiatku,

wiwat walczyk na nutę błękitną!

  1. 3. Nasza mama jest ładna, taka ładna jak żadna,

nie ma w świecie ładniejszej kobiety,

więc do taty wołamy: Podejdź, tato, do mamy

i nie czytaj już tej gazety!

Ref.: Ten walczyk to walczyk dla mamy

wyrzuć, tato, gazetę do kosza,

zaproś mamę do tańca, zaproś mamę do walca...

Wiwat walczyk w domowych bamboszach!

  • Rozmowa na temat treści piosenki – dzieci udzielają odpowiedzi na pytania R.,
  1. np. Na czym był grany walczyk?; W jakim pomieszczeniu był grany walczyk?
  • Zabawa rytmiczna – każde dziecko ma trzy drewniane klocki lub miseczki ułożone

w szeregu i drewnianą łyżkę. Podczas słuchania piosenki dzieci uderzają łyżką w

kolejny klocek lub miseczkę w tempie piosenki.  

*Karty pracy 3

                                                                        

*Karta pracy 4

     Kosmici z odkurzacza

Liliana Fabisińska

Rodzice Paulinki dostali na rocznicę ślub wspaniały prezent: odkurzacz, który

sam jeździ po całym pokoju i sam sprząta. Nie trzeba za nim chodzić, nie

trzeba nosić niewygodnej rury. Na ten prezent złożyła się cała rodzina.

– Wszyscy wiemy, że macie mnóstwo pracy i mało czasu na sprzątanie – powiedział

dziadek uroczyście, wręczając rodzicom wielką paczkę. Paulinka mogłaby

godzinami wpatrywać się w jeżdżący po podłodze statek kosmiczny. UFO

– tak nazywała ten odkurzacz, oczywiście tylko w myślach, bo nie chciała, żeby

ktoś się z niej śmiał. Wyobrażała sobie, że w środku siedzą niewidzialne ludziki,

które sprzątają ich dom swoimi malutkimi, niewidocznymi miotełkami. – Ach,

gdybym tak mogła was zobaczyć! – szepnęła kiedyś w stronę odkurzacza. A wtedy

on… (mogłaby przysiąc, że tak było) …delikatnie się poruszył i zagrzechotał!

– Chcecie urządzić sobie jakąś zabawę? – powiedziała z nadzieją w głosie. – Tak,

żeby nikt was nie zobaczył? Obiecuję, nikomu nie powiem! Możecie bawić się

przy mnie!

Ale niewidzialne ludziki nie dały się namówić. Nie wyszły ze swojego statku

kosmicznego i nie przywitały się z Paulinką. Ona jednak nie rezygnowała. Próbowała

zaskoczyć małych kosmitów z samego rana, próbowała i wieczorem,

wbiegając do pokoju na palcach, już po zgaszeniu światła.

Któregoś dnia wróciły z mamą do domu trochę wcześniej niż zwykle. Zastały

tatę przy stole. Kiwał się na krześle, czytając instrukcję obsługi.

– Coś się zepsuło? – zdenerwowała się mama.

– Nie, nie – uśmiechnął się niepewnie, jak dziecko przyłapane na gorącym

uczynku. – Po prostu… no wiecie… po prostu zupełnie nie rozumiem, jakim

cudem ten odkurzacz jeździ i sprząta całkiem sam. Szukam informacji w instrukcji.

Ale nic tam nie ma. Zaczynam już podejrzewać, że w środku siedzą jakieś

małe niewidzialne ludziki.

  • Dzieci odpowiadają na pytania R. dotyczące treści opowiadania, np.:                      

-Co dostali rodzice Paulinki w prezencie?;

-Nad czym zastanawiała się Paulinka?;

-W jaki sposób próbowała sprawdzić, czy w środku są ludziki?;

-Co sprawdzał tata Paulinki?;

-Jakie inne sprzęty pomagają w codziennych pracach domowych?

*Karta pracy 5

W każdej kuchni stoi

metalowa skrzynka,

w której się nie psuje

mleko ani szynka. /lodówka/

Dzięki niemu łatwiej

i lepiej się sprząta.

Wciągnie każdy pyłek

z najdalszego kąta. /odkurzacz/

Gdy włożysz do niej

brudne ubranie,

po jakimś czasie

czyste się stanie. /pralka/

Wygląda jak duża

metalowa skrzynia,

sama zmywa sztućce

i brudne naczynia. /zmywarka/

Kiedyś miało duszę,

dziś jest elektryczne.

Dzięki niemu spodnie

mają kanty śliczne. /żelazko/

Gdy się włączy silnik,

ta sprytna maszyna

trawę na trawniku

równiuteńko ścina. /kosiarka/

  1. R. zadaje dzieciom pytania, np. Co łączy te wszystkie sprzęty?; Kto może z nich

korzystać?; W jaki sposób pomagacie w domowych obowiązkach? Na koniec dzieci

wykonują ćwiczenia w KP4.12.

*Karta pracy 6

***

     Kochana Mamo, kochany Tato - zacznę zwyczajnie,

że z Wami w domu zawsze jest fajnie:

cz to w smutku, czy to w radości,

     uczycie mnie życia i miłości.

     Dzisiaj za wszystko chcę podziękować,

     Skromny bukiecik Wam podarować. MAJA ROJEWSKA

***

Moje serduszko dla Mamy bije,

Niech moja Mama 100 lat mi żyje!

Dla Ciebie Mamusiu na Dzień Matki

Z serduszka mam życzenia i te piękne kwiatki! WOJTEK

***

Mama jest lepsza od plasterka,

Mama najlepiej ból ukoi, choćby rana była wielka,

Mama dobra na wszystkie bolączki,

płacz ustaje, a ból mija, gdy Mama bierze na rączki.

Mama jest po prostu kochana

bo... wiadomo, to Mama! KORNELIA

***

Dziękuję za to wszystko,

Czym dobroć jest na ziemi,

Że Jesteś najważniejsza,

Że tego nikt nie zmieni,

Że jeden dzień najpiękniej

W mym sercu jaśnieć musi:

Dla jednych to Dzień Matki,

A dla mnie Dzień Mamusi. OLA JASIŃSKA

***

Za to, że zawsze jesteś przy mym boku,

Za to, że wskazujesz mi drogę w mroku,

Za to, że dni moje tęczą malujesz,

Dziś Mamo z całego serca Ci dziękuję! OLA NOWICKA

***

Za wszystkie cudowne chwile,

Które wspominam tak mile,

Za jesień, zimę, wiosnę i lato

Dziękuję Ci kochana Mamo i kochany Tato! MICHAŁ

***

Kochana Mamo żyj 100 lat

Dzisiaj to powie każdy szkrab

I ja Ci Mamo życzyć chcę

Byś zawsze była obok mnie

I jeszcze Ci powiem w sekrecie

Że jesteś najlepszą Mamą na świecie! KACPER ADAMIAK

     ***

     Z okazji Twojego Swieta,

     za wczoraj i dzis,

     kazdym czulym serca uderzeniem

     i kazdym z niego plynacym zyczeniem - zdrowia, sil i codziennej radosci -

     wraz ze slowami najwiekszej wdziecznosci

     za wszystkie dla mnie trudy i starania

     skladam Ci dzisiaj MAMO - podziekowania... GABRYSIA MAJCHRZAK

***

Czy to dzidziuś czy przedszkolak

Nastolatek czy małolat

Każdy dzisiaj bez wyjątku

Chce dla Mamy być w porządku

I ja dzisiaj bardzo chcę

Żebyś uśmiechnęła się

Droga Mamo dziś Twój dzień:

100 lat Mamo, kocham Cię! JULIA RUSEK

***

Dla najpiękniejszej Mamusi

Życzenia od córusi:

Wszystkiego najlepszego w dniu Twojego Święta

Zawsze bądź taka uśmiechnięta.

Kiedy urosnę chcę być taka sama

Dla swoich dzieci tak samo kochana

I taka piękna i wspaniała

Od stóp do głów cała doskonała GABRYSIA DERDOŃSKA

***

Mamusiu moja miła

Życzę Ci byś długo żyła

Przyjmij życzenia pełne miłości

Niech Ci przyniosą dużo radości

Dziękuję, że każdego dnia

Z taką miłością o mnie dbasz. PIOTREK WITKOWSKI

***

Dzień Ojca jest raz w roku,

szczęśliwy i pełen uroku.

W tym dniu pragnę złożyć Ci życzenia:

zdrowia, szczęścia i powodzenia. SZYMON URBAŃSKI

***

Ile kwiatków w maju,

Ile szczęścia w raju,

Tyle radości i słodyczy

Kochający synek życzy. ANTOŚ URBAŃSKI

***

Moje serduszko dla Mamy bije,

Niech moja Mama 100 lat mi żyje!

Dla Ciebie Mamusiu na Dzień Matki

Z serduszka mam życzenia i te piękne kwiatki! LENA

***

100 lat Mamo, dziś Twój Dzień

100 lat Mamo, kocham Cię! MAKS

***

Przyjmij więc kwiatek - do życzeń dodatek

Z okazji Dnia Matki mam słowa lepsze niż czekoladki:

Z okazji Twojego Święta

pragnę byś była uśmiechnięta

więc życzę Ci Mamo tego,

czego Ty pragniesz dla mnie - wszystkiego najlepszego!!! KACPER BARANOWSKI

***

Dziękuję Ci Mamusiu,

     przyjmij moje słowa,

     dla mnie szczęście

     to największe,

gdy jesteś wesoła. NATANIEL

                                                                                                                   Opracowała:

                                                                             Magdalena Wawrzyńska

TYDZIEŃ (DATA)

KOMPLEKSOWY TEMAT TYGODNIA

PODJĘTE DZIAŁANIA

UWAGI

           VIII

11.05.2020

NA ŁĄCE.

Rośliny na łące.

1.Łąka – rozmowa z dziećmi na temat opowiadania Olgi Masiuk i ilustracji w KP4.5 – rozwijanie

koncentracji uwagi i umiejętności udzielania logicznej odpowiedzi; poznawanie ekosystemu łąkowego.

*Karta pracy1

2. „Na łące” – wycieczka na łąkę-film edukacyjny – kształcenie umiejętności prowadzenia obserwacji i jej dokumentowania; rozwijanie wrażliwości plastycznej dzieci.Jeśli to możliwe można zorganizować spacer na łąkę.

-Dzieci mają za zadanie zaobserwować fragment łąki, poszukać roślin i zwierząt oglądanych na ilustracjach;

-Jeśli będą na spacerze mają zerwać trzy różne rośliny – inny kształt i kolor, które zabiera ze sobą do domu;

-Na koniec dzieci rysują wybrany przez siebie fragment łąki.

3. „Kolorowa łąka” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem W 38–39 – rozwijanie sprawności manualnej dzieci.

-Dzieci wykonują motyla i biedronkę techniką płaskiego orgiami, wg obrazkowej instrukcji

zamieszczonej w W 38–39. Wykonane prace umieszczają na panoramie łąki.

-jeśli nie posiadają wyprawki , wykonują według własnego pomysłu;

4. „Taniec motyli” – zabawa muzyczna improwizacyjna.(do utworu Walc kwiatów

P. Czajkowskiego).

-Dzieci mają kolorowe wstążki, apaszki, chustki – są motylami.Najpierw słuchają odtwarzanej muzyki. Przy powtórnym odtworzeniu R. zaprasza „dzieci-motyle” do tańca. Każdy „motyl” tańczy swój indywidulany taniec – ilustruje tempo i charakter słuchanej muzyki.

 

12.05.2020

 

Zwierzęta na łące.

 

1„Kto po łące chodzi na łapach?” – działanie dzieci; wdrażanie do samodzielnego zdobywania

informacji;. Praca z wierszem ,,Krecik’’ Bożeny Formy.

*Karta pracy2

2. „Ł jak łapa” – wprowadzenie litery ł, Ł z wykorzystaniem KP4.6; ćwiczenia percepcji słuchowej i wzrokowej; przygotowanie do czytania.

-R. odwołuje się do wyrazu łapa i wprowadza literę ł, Ł zgodnie ze schematem zaprezentowanym

przy poprzednich literach. Po przeprowadzeniu zabaw z materiałem do manipulacji (alfabet z W 45–47) dzieci wykonują zadania z KP4.6.

3. „Taniec kreta z łasiczką” – zabawa taneczna do piosenki ,,Nie chcę Cię znać’’.

Dziecko dobiera się w parę z rodzicem,stają naprzeciwko siebie:

Nie chcę Cię, Nie chcę Cię, Nie chcę Cię znać – cztery kroki do tyłu z jednoczesnym

gestem odpychania wykonywanym raz jedną, raz drugą ręką.

Chodź do mnie, Chodź do mnie, rączkę mi daj – cztery kroki do przody z jednoczesnym

gestem przywoływania wykonywanym raz jedną, raz drugą ręką.

Prawą mi daj – dzieci podają sobie prawe ręce.

Lewą mi daj – dzieci podają sobie lewe ręce.

I już się na mnie nie gniewaj – dzieci tańczą walczyka.

4. „Dama z łasiczką” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem Cz 68; utrwalenie poznanej litery.

5„Zwierzęta na łące” – zabawa

plastyczna; posługiwanie się kreską i barwną plamą.

Dzieci malują kredkami pastelowymi lub świecowymi,dowolne zwierzę mieszkające na łące i mające łapy. Następnie wycinają namalowane przez siebie zwierzęta i doklejają je do panoramy łąki.

 

13.05.2020

Owady.

1.„Mieszkańcy łąki” – zabawa dydaktyczna – zagadki-rozwijanie wrażliwości i pamięci słuchowej.

-Dzieci słuchają zagadek dotyczących zwierząt żyjących na łące, odgadują, wyodrębniają głośkę na początku i na końcu wyrazu, dzielą na sylaby, głoski, rysują.

2.„Wiosenne kwiaty” – zabawa plastyczna – rozwijanie sprawności manualnej.

Dzieci mają figury geometryczne. Odrysowują,

wycinają i dowolnie składają je tak, by skomponować dowolne kwiaty.

3. Gdzie się podziały nasze kropeczki? – zabawa matematyczna na podstawie opowiadania Joanny

Modelskiej i KP4.7; wprowadzenie liczby 0.

*Karta pracy 3

4. „Łąka” – zabawy grafomotoryczne z wykorzystaniem wiersza i PiL 66

*Karty pracy 4

5. „Kolorowe owady” – praca konstrukcyjna z wykorzystaniem materiałów recyklingowych – rozwijanie sprawności manualnej.

-Dzieci mają zgromadzone rurki po papierach toaletowych, cienkie tektury, kolorowe korki od butelek, klej, nożyczki, farby, pędzle- wykonują do wyboru pszczołę lub motyla.

6. ,,Na łące”- gimnastyczne figle muzyczne

 

14.05.2020

Na łące-rozwój motyla.

1. „Zielona gąsienica” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem PiL 67 – ćwiczenia w liczeniu; rozwijanie sprawności grafomotorycznej.

2. „Żaby” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem

KP4.8; rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.

-Dzieci rozwiązują zagadkę.

Jest zawsze roześmiana,

lecz gdy usłyszy bociana,

to o drogę nie pyta

tylko do wody szybko zmyka.

Następnie dzieci oglądają film ,,Żaby’’

Następnie dzieci wykonują zadanie z KP4.8.

3. „Na zielonej łące” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem różnych materiałów.

4. „Na wiosennej łące” – zabawa ortofoniczno-ruchowa – ćwiczenie sprawności narządów mowy.

R.opowiada historię, a dzieci za pomocą gestów i wyrazów dźwiękonaśladowczych próbują odwzorować

treść opowiadania.

Jest piękna pogoda, świeci słonko – dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym, podnoszą ręce do góry i wykonują szybkie, rotacyjne ruchy dłońmi.

Wszyscy mieszkańcy łąki już wstali i wzięli się do pracy – dzieci wstają.

Mrówki budują swoje miasto – z rękami na biodrach dzieci wykonują obrót tułowia, raz w lewo, raz w prawo.

Zajączki skaczą po łące – dzieci mówią trzy razy: kic, kic, kic, i wykonują trzy skoki obunóż (dzieci robią kilka takich serii).

Żabki pływają w jeziorze – dzieci mówią: kum, kum, a potem robią dwa przysiady

(dzieci robią kilka takich serii).

Ptaszki wysoko fruwają po niebie – stojąc w miejscu, dzieci mówią: pi, pi, pi, a potem biegają z rozłożonymi rękami.

Bocian dostojnie kroczy – dzieci idą z wysokim podnoszeniem nóg, zatrzymują się,wyciągają do przodu ręce i naśladując ruch bocianiego dzioba, mówią: kle, kle.

Nagle powiał wiatr, trawy i kwiaty kołyszą się na wietrze – dzieci mówiąc: szu, szu,szu, kołyszą na boki wysoko podniesionymi rękami.

Zaczął padać majowy deszczyk – dzieci kucają i rytmicznie uderzają rękami o podłogę, mówiąc: kap, kap, kap.

Wszystkie zwierzątka chowają się do swoich domków – dzieci siadają w siadzie skrzyżnym na dywanie.

 

15.05.2020

Plener malarski.

1. „Kolorowy motyl” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem KP4.9.

Dzieci kolorują motyla, zmieniając kolory zgodnie z zaprezentowanym kodem.

2. „Malujemy wiosnę” – zabawa dydaktyczna z Cz 69 – ćwiczenia w czytaniu.

Dzieci odczytują zdania i wyrazy, łączą wyrazy z ilustracjami.

3. „Gimnastyka buzi i języka” – rozwijanie sprawności narządów mowy.

–– Ćwiczenia oddechowe: mówienie na wydechu: Niezapominajki to są kwiaty z bajki! Rosną nad potoczkiem, patrzą żabim oczkiem (dzieci nabierają powietrze nosem, a podczas recytacji bardzo wolno je wypuszczają)

–– Ćwiczenia języka: wysuwanie języka do przodu – język wąski i szeroki; liczenie językiem dolnych i górnych zębów; zdmuchiwanie skrawków papieru z czubka języka; szybkie wymawianie głosek: tr i br.

4. „Czytanki Supełka” – zabawa dydaktyczna – rozwijanie umiejętności czytania.

*Karta pracy 5

 

*Karta pracy 1

Łąka

Olga Masiuk

Wiosna była coraz bardziej wiosenna. Słońce grzało tak przyjemnie, że można

było pozbyć się bluzy, a nawet skrócić spodnie! I chciało się tylko wystawiać

twarz w stronę promieni i pozwalać, żeby pachnący wiatr hulał we włosach. Ale

dzieci siedziały w swojej sali.

– Kisimy się tu jak ogórki – powiedział zrezygnowany Staś.

– Jak to? – zdziwił się Supełek.

– Tak to – Staś wskazał ręką na duże okna, których nie można było otworzyć.

Słońce ślizgało się po szybie, podnosząc temperaturę w sali niczym w piecyku.

A wietrzyk, który przyjemnie poruszał gałązkami drzew za oknem, nie był w stanie

wpaść do środka.

– Nie możemy być ogórkami! – szybko podchwyciła myśl Marysia.

– O nie! – dołączyła Blue.

– Trzeba walczyć – podsumował Jacek. – Idziemy do Pani.

Pani siedziała przy biurku i wachlowała się gazetą. Dzieci stanęły przed nią

w szeregu.

– Nie zgadzamy się na bycie ogórkami – powiedział mocnym głosem Staś.

– Nie chcemy mieszkać w słoiku – dodała Blue.

– Ani się kisić – uzupełnił Supełek.

– Cudownie! – Pani klasnęła w ręce. – Cieszę się, że to mówicie. Właśnie

miałam wam zaproponować wyjście na łąkę. Jest dziś tak gorąco. A podczas

naszej nieobecności pan Tomek naprawi okna, żeby można je było szeroko

otwierać.

– Hurra! Hurra! – krzyknęła Blue. – Odkręcamy nasz słoik i wyskakujemy!

W ciągu dwóch minut wszyscy byli gotowi do wyjścia. Przedszkole mieściło

się na skraju miasta. Wystarczyło przejść niewielki lasek i wychodziło się na piękną

łąkę.

– Jak wspaniale! – Blue rozpostarła ramiona i wciągnęła mocno powietrze.

– Ale pachnie – powiedziała.

Pani rozłożyła na ziemi koce i Supełek natychmiast ułożył się na jednym

z nich.

– Nie wiedziałem, że jesteś taki długi – Pak przypatrywał mu się z góry. –

Chyba urosłeś na wiosnę.

– Bardzo możliwe – odpowiedział Supełek i ułożył się na boku na skraju koca.

– Co to?! – wykrzyknął nagle.

– Co? – zdziwił się Pak.

Supełek przyłożył jeszcze raz ucho do ziemi.

– W trawie coś piszczy – powiedział cichutko, jakby nie chciał zniszczyć

jakiejś wielkiej tajemnicy.

Blue także przyłożyła ucho do trawy.

– Rzeczywiście, coś słychać – potwierdziła poważnie.

Więc wszyscy umościli się na kocach i zaczęli nasłuchiwać. Zielone łodyżki

przyjemnie łaskotały w nos i uszy.

– Coś bzyczy, szeleści i chrobocze – powiedziała Marysia.

Supełek rozchylił kępkę trawy. Wśród listków toczyło się intensywne życie.

Mrówki przedzierały się przez chaszcze, niosąc na plecach tobołki z jakichś

drobinek. Żuczek kroczył ospale, jakby musiał co kilka kroków rozciągać nieużywane

przez zimę łapki. Biedronka wdrapywała się na wiotką łodygę i na

szczycie prostowała pogniecione skrzydełka.

– Tam – Supełek wskazał na ziemię – jest ukryta cała kraina.

– Tam też – Pak leżał teraz na plecach i spoglądał w niebo. Podniósł łapkę.

Wszyscy ułożyli się na plecach. Nad ich głowami bardzo wysoko leciały ptaki.

Niżej, barwnie i dostojnie, wirowały w powietrzu motyle. Czasem warczący bąk

zawisał w przestrzeni.

– W górze też jest cała kraina – powiedziała Blue.

– Jakby świat był piętrowy – rzekł Staś.

– Właśnie. Przecież jest nawet piętro minus jeden – zaśmiała się Blue.

– Jak to? – Supełek nie zrozumiał.

– No pod ziemią. Tam się budzą krety – chichotała Blue.

– I cebulki kwiatów zaczynają pęcznieć i nasiona pękają – podpowiedziała

Pani.

– Zobaczcie! – wykrzyknął Supełek. – Przeniosłem się na piętro plus sto.

I chodzę po niebie.

I rzeczywiście, leżąc na plecach, machał nogami i zdawało się, że stawia kroki

po niebie.

– Nie zdepcz tej chmurki – powiedziała Blue, która do niego dołączyła.

I wszyscy, leżąc na łące, zaczęli chodzić po niebie.

– Widzę, że na dobre wyszliście ze słoika z kiszonymi ogórkami – zaśmiała się

Pani.

  • Dzieci udzielają odpowiedzi na pytania R.:

-Dlaczego dzieci źle się czuły w przedszkolu i chciały wyjść?;

-Do czego porównały siedzenie w sali?;

-Co zaproponowała Pani?;

-Co usłyszały dzieci podczas wycieczki?;

-Co zobaczyły dzieci podczas wycieczki?;

           -Co dzieci poczuły podczas wycieczki?;

           -Jakich mieszkańców łąki dzieci zobaczyły lub usłyszały?

Następnie dzieci przyglądają się ilustracji na KP4.5 i wspólnie z R. nazywają rośliny

i zwierzęta zamieszkujące łąkę. Następnie rozcinają ilustrację,ponownie składają i naklejają je

na kartce.

*Karta pracy 2

Krecik

Bożena Forma

Jestem sobie mały krecik,

chcę by dzieci mnie poznały.

Bardzo miękkie mam futerko,

nim pokryty jestem cały.

Najśmieszniejsze moje łapki,

ciągle ziemię wypychają.

Silne, płaskie, jak łopatki,

zawsze w pracy pomagają.

Swoim ryjkiem bardzo lubię

korytarzy drążyć wiele.

Spulchniać zbite bryły ziemi,

wiercić przejścia i tunele.

Gdy na dworze silne mrozy,

w milej norce, wśród zapasów

siedząc, marzę o przetrwaniu

do wiosennych lepszych czasów.

  • R. zadaje dziecku pytania na temat wysłuchanego wiersza: Jak wygląda kret?;

Gdzie żyje kret?; Dzięki czemu może kopać korytarze?; Do czego są porównane łapki

kreta?; Ile łap mają dwa krety- działanie matematyczne? R.pokazuje zdjęcie dwóch kretów.

  • Dziecko przelicza łapy dwóch kretów i odpowiada, następnie układa zdanie:

Kret ma cztery łapy.

  • Dziecko analizuje zdanie, dzieli je na wyrazy,wyrazy na sylaby i wyodrębniają wyraz łapa.

*Karta pracy 3

Gdzie się podziały nasze kropeczki?

Joanna Modelska

Na łące panował niespokojny gwar. W trawie aż huczało od krzyków.

– Co to za hałasy? Co się z wami dzieje? – spytał przysadzisty żuk.

– Ktoś nam ukradł kropeczki ze skrzydeł! – wykrzyknęły przestraszone

biedronki. – Bez nich nie jesteśmy już takie same. Kto teraz będzie chciał wypatrywać

nas w trawie? Czyje oko ucieszymy naszym widokiem…? – zawiesiła głos

najstarsza z biedronek.

Kto śmiał to zrobić?! – oburzył się żuk i ze zdziwienia aż postawił swoje różki

na sztorc.

Tu, na łące, wszystkie owady mieszkają razem i sobie pomagają – zauważył

pasikonik.

– To znaczy, że zakradł się do nas jakiś intruz – odparł żuk po chwili namysłu.

– Czy ktoś widział coś podejrzanego?

– Ja! Wczoraj przelatywały tędy te pomarańczowe niby-biedronki – zabzyczała

pszczoła.

– Tak – zamyślił się żuk. – Te psotnice już nieraz dały się nam we znaki. Pewnie

to one ukradły kropki biedronkom i przyczepiły do swoich skrzydeł.

– I co teraz, żuku? Musimy jakoś wspomóc nasze przyjaciółki! – odezwał się

pasikonik. – Czy ktoś ma pomysł?

Zapadła cisza. Mimo że owady bardzo chciały pomóc swoim koleżankom,

żaden z nich nie wiedział, czym zastąpić skradzione kropeczki. Całej rozmowie

przysłuchiwały się polne rośliny, szumiąc z oburzenia. Wtem nad rozmówcami

pochylił się kwiat maku.

– Wiem, że do biedronki mi daleko, ale w moim kwiecie są czarne nasiona,

które mogę oddać biedronkom – zasugerował nieśmiało mak.

– Naprawdę? Zrobiłbyś to dla nas? – z niedowierzaniem spytała najstarsza

biedronka.

– Z przyjemnością i zaszczytem – radośnie odparł kwiat.

Na łące rozległy się wesołe okrzyki. Owady ochoczo wzięły się do pracy i pomogły

nalepić nowe kropki na czerwonych skrzydłach. A kiedy już skończyły,

biedronki znowu wyglądały tak jak zawsze.

  • Dzieci mają przed sobą sylwety biedronek z przyczepionymi kropkami – na każdej

biedronce jest inna liczba kropek. R. zadaje dzieciom pytania i wydaje polecenia:

Co przydarzyło się biedronkom?; Kto im pomógł?; Co zrobili przyjaciele

biedronek z łąki?; Zróbcie tak, by biedronki nie miały kropek. Ile kropek ma teraz

każda biedronka?

  1. R. prezentuje dzieciom liczbę 0. Dzieci opisują jej kształt, porównują ją do znanych

sobie kształtów. Odszukują ją wśród znanych liczb. Następnie R. rozkłada

kilka pętli, taletrzy itp., obok układa różne liczby (0–9). Dzieci układają

w każdym kółku tyle figur geometrycznych, ile pokazuje liczba przy pętli, talerzu.

Następnie R. zmienia liczby na inne – dzieci zmieniają je również poprzez zabieranie

i dokładanie figur. Podczas kolejnych zmian R. wprowadza przy pętlach , talerzach,

kilka liczb 0. Za każdym razem dzieci wskazują, gdzie jest najmniej, a gdzie

najwięcej figur, ustawiają talerze w szeregu lub rzędzie wg rosnącej lub malejącej

liczby elementów. Na koniec dzieci wykonują ćwiczenia w KP4.7.                                                                   

CYFRA 0

*Karty pracy 4

Śpiewam na łące

sł. Małgorzata Strzałkowska, muz. Krzysztof Marzec

  1. 1. Jest złoto i błękitnie,

a wokół łąka kwitnie,

po łące sobie hasam

i trawę mam do pasa.

Ref.: Tu motylek, a tam dzwonek,

tu stokrotka, tam skowronek,

szumi trawa, pachnie ziółko

a ja śpiewam sobie w kółko.

Beata Gawrońska, Emilia Raczek 27

  1. 2. Nad łąką lecą muchy

i trzmiele jak poduchy

i wielkie, straszne osy,

bzyczące wniebogłosy!

Ref.: Tu motylek…

  1. 3. Na łące rosną trawki,

kaczeńce, osty, babki,

pokrzywa, kilka mleczy

i mnóstwo innych rzeczy.

Ref.: Tu motylek…

  1. 4. Po łące łażą stonki

i żuczki i biedronki,

ślimaki, mrówki, świerszcze

i nie wiem co tam jeszcze.

Ref.: Tu motylek…

*Karta pracy 5

Dom kreta to..........

 

Dom........ to staw.

 

 

A to co? To dom.......

                                                                                    Opracowała:

                                                                             Magdalena Wawrzyńska

Copyright © 2020 Szkoła Podstawowa w Bedlnie Rights Reserved.